Sana ilk ve son mektubum...

  Bu sana yazdığım ilk , ama benim sesimi getiren son mektubum olacak. sen bu satırları okuduğunda, belki gri bulutların yağmuruyla ıslanacak ,yada sert esen rüzgarın içini ürperttiğini hissedeceksin, belki şimdi düşüneceksin kimden bu mektup diye, kafan karışacak ,bir yandan da merak edeceksin , ama satırları okurken sen beni her cümlede yavaş yavaş yaşayıp hatırlayacaksın. Bazen bir düğüm olacak boğazında ,yada kalbinde küçücük bir sızı, ama senin duyguların yok ki sen sevmeyi bilemezsin ,ardından üzülmeyi de bilemeyeceğin gibi, bu satırları okurken belki de kızacaksın ama sende kendini bu satırlarda bulacaksın, şimdi daha da meraklandığına eminim, seni çok sevmiş her zaman senden uzakta kalıp, sabrıyla umudunu tüketmemiş,masal gibi bir sevdayı yüreğinde yaşatmış birinin sesini getirecek bu mektup sana .

Yıllar önce bir merhabayla başlayan ,dostluğu zamanla aşka döndüren , sık sık görüşeme sekte , sesini duymanın huzurunu kalbine yaşatan, senin her habersiz gidişinde yeniden geleceğine ruhunu inandıran bendim , ara sıra bana söylediğin her sevgi sözünü yüreğine saklayan,ilmek ilmek bir oya gibi işleyen, sevildim sanıp daha çok seven de bendim ,işim var diye çıktığın her uzun yolculukta yeni bir sevgiliye gittiğini, ara sıra nasılsın diye soran sesini özlemle bekleyen de bendim, bilir miydim her ayrılığın aslında senden vazgeçiş olduğunu bilemezdim, seni görmesem de ,sesini ara sıra duysam da ben hep seni sevmeye devam ettim, küçük hayaller kurdum , her yolculuğun dönüşünü bayrama çevirdim ruhumda, ama bilemedim, o sıralarda senin kollarında başkaları olduğunu. sevgi oyununda hep sabit duran piyon gibi beni beklettiğini hiç anlayamadım biliyor musun, bana söylediğin seni çok seviyorum sözlerinin anlamını,eminim sen hiç bilemedin, ruhunda hissetmeden söyledin, çünkü sen sevmeyi öğrenemedin ki. her gün yeni bir sevgiliyle macera yaşamak hayatın rengiydi sana göre, eminim hala da öyle düşünüyorsundur.hatırlayamadın sanırım, hala bu mektubu yazan kim diye düşündüğüne de eminim, beni sana hatırlatan belki ada karanfilleri olacaktır, hani sahilde ilk ve son kez beraber yürümüştük hatırladın mı bilmem , çiçekçiden aldığımız, saçıma taktığın küçük karanfil dalı vardı ya, belki beni bir an olsa da gözünün önüne getirir sana hatırlatır .ben hala o karanfili en nadide mücevher gibi saklıyorum biliyor musun, bunca ipucundan sonra hatırladın umarım ? her macera sonrasında yanında olup, kısa bir mola verdiğin huzurlu sakin limanındım ben senin . uzun yolculukların sırasında ara sırada olsa arayıp sevdiğini ,bu ayrılığın yakında biteceğine söyleyende sendin,bende bu sözlere inanırdım. işte ben bu sözleri doğru sanıp kalbime ektim, sevgimi koruyup büyüttüm, seni başkalarıyla gören, aldatıldığımı söyleyen dostlarımın sözlerine kulaklarımı tıkadım. duyduklarıma inanmadım yada inanmak istemedi ruhum, her şey zamanla düzelecek diye umuda sarılmaya devam ettim. bu seferki yolculuğun epey uzun olmuştu senden haber almayalı bir kaç ay geçmişti. aslında bu sessizlik beni korkutmaya başlamıştı,seni çok merak ediyor aklıma gelen tüm olumsuzluklardan kendimi kurtarmaya çalışıyordum.



Sanki çaresizlik kıskacında sıkışıp kalmıştım, içimde her an büyüyen bir huzursuzluk beni yıpratıyordu. sürekli seni düşünmekten yorgun düştü ruhum ,günler sonra dışarı çıkmaya karar verip hazırlandım, bir kahve keyfi yapmayalı epey uzun zaman geçmişti , kışın ortasındaydık ama dışarıda bahar havası vardı,güneş yüzünü göstermiş ağaçlarda kuş cıvıltıları başlamıştı, caddedeki çiçek sepetlerindeki renk renk çiçekler arasından geçip güzel kokularını içime çekip her zamanki kafeye gittim ,oradakiler bile nerdesiniz hastasınız sandık dediklerinde ,hayattan ne kadar kopup kendimi sana hapsettiğimi anladım. caddeye bakan masaya oturup kahvemi yudumlarken başımı kaldırmamla gördüklerime inanamadım. birden her şey donmuştu sanki ,ve sen karşı kaldırımda sevgilinle sarmaş dolaş yürüyordun. önce benzettim sandım ama hayır sendin, ne yürüyüşün nede gülüşün hiç değişmemişti neşeyle geçip gittiniz karşımdan, aylardır senden haber beklerken,her günü merakla kendime zindan ederken, meğer sen bana bu kadar yakınmışsın ve yeni bir maceraya başlamışsın bile, bir anlık şoktan sonra gözlerimden süzülen yaşları silip masmavi gökyüzüne baktım derin bir nefes alıp çantamdaki kağıt kaleme sarıldım işte o gün her şeye nokta koyma zamanı geldiğini anladım kahvemi yudumlarken seni ve ruhuma yaşattıklarını düşündüm, hayatımın kısa filmiydi gözlerimin önünden geçen, ne çok acıtmışım canımı şimdi fark ettim, sevildim sanıp ruhumu boşuna hırpalamışım, hele beni hiç sevmeyen biri için bu haksızlığı daha fazla yapamazdım kendime biraz önce gördüğüm manzara kısa bir süre düşündürdü beni ,sevgim için verdiğim emeklerimin,kırılan kalbimin duygularımın ardından bu mektubu yazdım sana, şimdi belki hatırlamışsındır beni. ne yaparsan yap seni bekleyen biri artık yok,sevgi kırıntılarıyla hep hayatında var olduğunu sandığın sığındığın limanın yok, ama belki de boşuna yazdım sana sen sevgiyi,emek vermeyi hiç bilemedin ki. benim yokluğumun sessizliğinin acısını yüreğinde hissedemezsin ki. belki kısa bir süre düşündürür yazdıklarım seni ,bu asla kendini savunup ,ben değildim yalanlarını sıralayamayacağın , ilk defa senin söz hakkın olmayan bir mektupla son bulan bir hikaye ve sen kırık kalbimdeki son kırıntılarını alıp sessizce yok olup gidiyorsun artık hayatımdan. şimdi hatırladın mı benim kim olduğumu hani her defasında kalbini parça parça ettiğin, sevgi kırıntılarıyla oyalayıp arada ortaya çıktığın ,ama şimdi sonsuza kadar kaybettiğin seni çok sevmiş biri. artık rahatça maceradan maceraya koşabilirsin ama bil ki her defasında aynı yerde sabırla seni bekleyen ben olmayacağım, hak etmediğin bu sevgiyi bende senden geri alıyorum, kalbimden de yavaş yavaş seni ve sevgini sileceğim ,çünkü umutlarımı taşıdığım son limanımda kayboldu ve sen artık belirsiz bir hayal oldun benim için ,yaşadığım anılarımda hatırlanacak bu mektupta saklanacak, belki ara sıra sandıktan çıkarıp okuyacağım da sadece yüzümde belli belirsiz acı bir gülümseme olacaksın .belki de bir kaç satıra sığdırılan veda olacaksın.

Sen benim kaybettiğim hayalimsin artık
Şimdi hatıralarımda saklanan
Özlemlerimi, gülümsemelerimi
Sakladığım sandıktaki
Beyaz kağıda düşen son satırlarım oldun






Sevgi Sözcükleri

Stationery by Tineke