bir
kervan alıp giderdi başını
bilinmeyen diyarlara
Şimdi
ne yana baksam gözlerin doluyor
usuma ah
gelincikleri
okşuyor ellerin
gülüşün
ki, çiçeklerin bir başka adıydı
karlı yamaçlarda
yitik
bir mevsimin kıyısında kaldı
anılarımız
savrulmuş
ömrümüzün her yaprağında bir şiir
sarardı
Şimdi
yoksun, rüzgarlar seni üşür, türküler
seni söyler
Her
bahar bir çiçek büker boynunu
Bir
menekşede açar gözlerin
Büyür
yüreğimin kıvrımlarında
Sular
atlarla çalayıp gider
Mavi
ne de çok yakışırdı gülüşüne ah kardeşim
En
çok da papatyalar yıkıldı gidişine
Bir
de alnı munzur işlemeli kızlar
Şimdi
hangi ırmak soğutur yürek
yangınımı
Hangi
dağ bölüşür acımı, hangi pınar,
hangi bahar
Efkarımı
hangi rüzgar dindirir
Irmağım
pınarım sendin, dağım rüzgarım
sen, baharım sen
Nuri
Can .
[]
[]
Copyright2001HC
Bütün hakları saklıdır.H C şiirlerini izinsiz çoğaltmak Telif
Hakları Yasası
na muhalefettir Sitemizde
yayımlanan tüm eserler hak ve sorumluluklarıyla eser sahiplerine aittir