Favorilere ekle  Anasayfa yap  Tavsiye edin
 

Tarih: Saat:    
 
 

Yazar: Cezmi ERSÖZ

Kitap:
Ölürsem Beni Seninle Ararlar,Şimdi

Sayfa 9-11

      İnsanın Bir başkasına muhtaç olduğu Yerdeyim

  Boşluğuna benim gözlerim girmişti. Alışık değildi boşluğunun da ona koşulsuz bir sevgiyle bakan gözlere. Seni görmek istiyorum, dedi. Sesi başkaydı bu sefer. İçindeki donmuş acı harekete geçmişti. Hayatı ve beni daha iyi hissettiği belliydi. Şimdi ben ne yapacağı, dedi. Cevap veremedim. Acı çekiyorum, dedi; cevap vermedim. Peki, şimdi ben kimi seveyim, dedi. Her yerde seni arıyorum; bütün insanlarda, hayvanlarda, ağaçlarda, seni arıyorum; beni öldür, ama bunu yapma; hiç uyumadan gökyüzünde bile seni arıyorum, ama yoksun, neredesin, dedi, birçok kez… Hiç duymamış gibi yaptım. Evimde, onun aşkıyla tırnaklarımla halıları parçalarken, ama ona bunları asla belli etmeksizin, beni sevme, acı çekenleri, yoksulları, kimsesizleri, başkasına muhtaç olanları sev, dedim.

  Alışık değildi acı çeneleri, kimsesizleri, başkasına muhtaç olanları sevmeye. Bu yüzden ne yapsa yetmedi ona. Ne yapsa içindeki susuzluğu gideremedi. Bir ara başını örtmeye kalktı. Sonra birden açıldı, beden kutsaldır, deyip hoşlandığı adamlarla sevmeden yatmaya başladı. Sonra içkiye verdi kendisini. Geceleri sessiz telefonlar açardı bana. Hiç bir şey konuşmadan dakikalarca kırgın nefeslerimizi dinlerdik. Ruhlarımız nefeslerimizden akıp birbirine karışırdı.

  Ve bir gün oldu, bir daha hiç aramadı beni. Çünkü o da anlamıştı: Benzerler arasındaki aşk bu hayatın kurallarına çarpınca ışığı gören filmler gibi solar…

  Sonra duvarlarını yıkıp sokağa çıktı. Kalbini iyilik yağmurlarına açtı. Kalbini iyi rastlantılara, aşklara, kimsesiz ve yoksul insanların çığlıklarına açtı. Sonra kalbini başka hayatlara açtı. Odalara sığamıyordu artık.

  Bir daha aramadı beni, ama ne zaman istesek birbirimizi bulup hasret giderdik. Ne zaman istesek birbirimize sarılıp seviştik. Ne zaman istesek en dibe inip orada birbirimizin gözlerine korkusuzca baktık. Bu yüzden yıllardır aramızda hiç durmadan çoğalan bir aşk gidip gelir…

  Aslında o beni herkesten iyi bilir. Çünkü ben insanın bir başkasına muhtaç olduğu yerdeyim… Ben onun aşkıyım. Yoksulları, çaresizleri, kimsesizleri sevdiği yerdeyim…

 

Bir önceki hikaye için tıklayın!...

Ediör listesine dönmek için tıklayın!...